حرف دل دوستان

بسم الله الرحمن الرحيم

همون طور که قول داده بودم از چند تا از بچه ها حرف دل در مورد شهدا و مناطق جنگی گرفتم که ميزنم تو سايت اميدوارم که به درد بخوره

درد دل با شهدا..<?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" />

 

ای خاکیترین پرنده های آسمانی، من احساس غربت می کنم و یا بهتر بگویم احساس شرم، حالا دنیا در چشم من بس کوچک و کم ارزش است. پس شما را به مادرتان زهرا(س) قسم می دهم دست مرا بگیرید.

 

بیان احساسات

 

اولین بار است که به این تربت قدم می گذارم ولی انگار با این صحرا های ملکوتی آشنایی دیرینه دارم .

دوست داشتم همه خاکریزها را در آغوش بگیرم و یا پرنده ای باشم و از بالا نظا ره گر دشت آمیخته به خون باشم . همیشه در طول سفر بهونة کم بودن وقت را داشتیم ولی باور کنید اگر سالها در آن فضای مقدس زانوی غم بغل کرده، بمانیم  باز هم خواهیم گفت  چند لحظه ی بیشتر بگذارید بمانیم، آخه آن فضا معنویت خواصی داشت. و جالب اینکه انسان از گریه کردن لذت می برد. برای این است که از خود می پرسم که آنها چه کرده اند که این  گونه شده اند تا به حال هیچ وقت آن قدر احساس شرمندگی نکرده ام پس ای عزیزان فاطمه دست مرا بگیرید و بیش از این  مرا به حال خود وا مگذارید،  هر چند می دانم که نالایقم .

                                                                              

                                                   برادر سعید رحیمی

 

/ 0 نظر / 10 بازدید